Αποτελεί – πλέον - κοινή παραδοχή ότι καθετί που εμπίπτει στη σφαίρα προστασίας των εργαζομένων, αλλά και συνολικά όλων των πολιτών αυτής της χώρας, έχει περιέλθει στην απαξίωση και στην – στοχευμένα - συνεχή υποβάθμιση. Στην ολοένα αυξανόμενη αποψίλωση των Δημοσίων Υπηρεσιών από ανθρώπινο δυναμικό, στην ολοένα αυξανόμενη εντατικοποίηση της εργασίας, στην ολοένα αυξανόμενη επιδείνωση των συνθηκών εργασίας, το κερασάκι στην τούρτα αποτελεί η έλλειψη Ιατρού Εργασίας και Τεχνικού Ασφαλείας από τους εργασιακούς χώρους. Αυτό συνιστά ευθεία παραβίαση όχι μόνο της ισχύουσας νομοθεσίας, ήτοι του νόμου 3850/10 (ΚΝΥΑΕ - Κώδικας Νόμων για την Υγεία και την Ασφάλεια των Εργαζομένων) αλλά και της επιταγής της κοινής λογικής και ανθρωπιάς.